terça-feira, 23 de dezembro de 2025

Fria in de Kolonie - Hunsrick.

 

Die Gurissode in de Kolonie

Wenn ma schun mo bisje elta iss, was bei uns de Fall iss, dann kommt em so viele Sache vun fria in die Gedanke, hau[m1] psechlich wenn so Feiatoche sin wie Weihnachte un Neijoha.

Oje, wie mea noch Kinna wore in de Kolonie, do wó das alles gans einfach, mea honn gespielt mit alles. Do braucht ma kei grose Sache, kei reiche Spielzeiche, alles hat uns froh gemach. Naja, hi un do hatz als mol Zengerei (Brige) gep, dan wó die Zeche gros. Die Mamma is dann mit em Stecke ode en Ruht kom un hat mo die Kelle all hem gejot. Ich denke imma an so zwei Gurii wo so schnell imma gebrigt hon. Wenn was wó honse gelich gefrot: “wilste brige?” No Zwei Stun wó schunn witta alles gut.

In de Spilerei honse ach vielmos so Spessjafroge gestellt. De ene iss mo komm un hat gefrot: “Hoscht du schun en Pinhe mit en Zwack gesien?” De anre hat dann gleich gesoot: “och do owe iss doch ene, du dumme Esel”. Dann hat de sich folacht un eklert: “du hascht en doch sicha mit de Aue gesiehn awa net mit de Zwack”.

Mea sin so gros gewackz, mea hatte schun vun kleen an schaffe gelent un muste imma, wenma vun Shul hem komm sin noch in die Plantosch gehen. Die klene hatte so’n klen Hackche un die gresre schun en gresa. Wenma mo bische Krank woa hot ma net gleich sich ins Bet gelet, do hat die Mamma em The gekocht, alsmol ganz bitta, un dann iss witta alles gut Gepp. So sin mea gross gewackzt. Das wore gute Zeite. Oje, heitzenstoche sin die Guri jo doch blos an dem Komputador, un jede Krippeche tun’se sich bei de Dockta hohle losse. Die sin jo doch so infintlich dessen alles schote tut. Alsmol menne ich me mist die Gurissode mol raus joche un en Hack ode en spuchsichel gewe un mo schicke: “macht mo was desta mo richtich switze tut”. Das wea gut va die Gesundheit un ach va die Kelle mo bessa zieh. Die Welt iss net so leicht, un ma muss bisje mea Kurasch han. Das kommt blos vun was ma in de Familie fria gelent hot.

Naja, mea sin jo schun alt, un mea verschtehen Nicks vun Komputador, Internet un was’ses alles noch gibt. Awa ich mene doch das unsa Zeit bessa un kreatiwa woa. Was es mit de junge Leit noch gewe wett, das weis ma net. Mea wolle unsa Lewe weita mache sollang wie de Liewe Hergott es will. Awa wolle doch imma noch gute Beispiele gewe va die junge Leit.

Bleibt all gesund, um wolle mea uns freie das ma noch etwas schaffe kinne. Froh mus ma jo imma sen, wen ma groat net Krank iss.

Glaabmário.


 [m1]

sábado, 20 de dezembro de 2025

Weihnachtsgeschichtche in Hunsrick.

 

WEIHNANCHTE IN DE KOLONIE

 

Mia honn jo ganz in de Kolonie gewohnt, un wohre oach so ormche. Mia wohre viel Kinna im Haus, awa es woa doch imma scheen; hauptsechlich wenn so grosse Toche wohre wie Weihnachte odda Oschtre.

Mia kunde net grosse Sache mache, awa, honn uns doch so gefreit wenn ma em kleen Geschenkche griet honn. Vielmols woa es blos bische Schokolode odde em Oschtreei. Das woa schun en Grund fa sich so se freie dass ma gesun hat. Die Mamma un de Pappa hatte net viel fa fein Esse mache, awa manichmol homma doch en Schweinche geschlacht un Woscht gemacht. Das schun poo Toche voahea. Zwei Toche voa de Weihnachte hat die Mamma Toss gepackt; mea muste das Holz bei schaffe un de Packhofe scheen heis mache. Alsmol hat es net richtich gebrennt, dann homm ma mit samme gegrintz un dischkutiat, awa ma honn es doch hin griet. De letschte Toach voam Heiligeohmt dann hat die Mamma noch Kuche gepackt. Barbaridade! Dea hat so gut geschmeckt. Ma must awa watte bissa rischtich kalt woa fa se esse. Die Mamma socht dess heisse Kuche tet Leibweh gewe. Un mea hatte ach vielmos son Panzweh. Das hat alles dezu geheat. Un so voa Ohmt, dann is de Krissboam gemach woa: so en Pinhebemche is uffgeschtellt woa, scheen beschmickt mit Kuchelch, Kette un Ketzja. Dann woa die Freide gross.

Was oach imma dezu geheat hat woa in die Kerich gehen. Die meascht mol sin die Buwe in die Kristmette gang. Die woa in Mittenacht, un die Kerich woa net dicht. Das hat alles Nicks gemach. De Pappa is im Toach in die Kerich gang. Die Mamma kund net imma mit, weil sie musst doch die ganz Arweit mache. Wenn awa Mess in de Kapell woa – dichta bei uns – dann is sie oach gang.

Um die Zeit hat keine Televissão un Radio – naja, mea hatte son Ding wo vielmos blos gerauscht hat – hon mea net so viel geheat. De Pappa un die Mamma honn Geschictcha votzeelt vun fria un wie sie die Weihnachte in ihre Familie gefeiat hette. Alsmol honse Weihnachtslieda gesunn. Das woa so scheen! Heit is das alles vorbei. Die Junge wisse gonet me wie das Lewe fria woa, un wie die Familie in Friede das Kristkind gewat hot. Sicha is das Jesuskind bessa oangenomm gang in de Einfachkeit wie heit in alle Schmuck un reiche Geschenke.

Frohe weihnachte, mit dem Gottessege.